Osowiec

Bardzo oryginalny i prawdziwie polski dwór czasów saskich, czasów mlekiem i miodem płynących. Jak mówiło przysłowie: „Za króla Augusta wina pełne usta". Był to okres pokoju od końca wojny północnej w 1721 roku aż do nieszczęsnej konfederacji barskiej z lat 1768-1772, okres, gdy panowie i szlachta raczej fundowali kościoły niż pałace, w przeciwieństwie do swych synów i wnuków smutnego wieku tak zwanego oświecenia. Dwór niewielki, parterowy, z piętrowymi ryzalitami na osi, zbudowany krótko po 1717 roku, z alkierzami od frontu i z tyłu dobudowanymi prawdopodobnie znacznie później. Przed wejściem drewniany ganek. W 1468 roku Osowiec lub też Osowiec był własnością Jana i Wojciecha z Osowca, w XVI wieku Różyców Dobrosławskich, w XVII Nielińskich i Radlickich, w XVIII Koczorowskich, potem Mlickich. W drugiej połowie XIX wieku przeszedł przez małżeństwo do Frezerów herbu Alabanda. W 1930 roku Osowiec był własnością Ludomira Frezera. Majątek w 1926 roku liczył 1202 hektary i miał gorzelnię oraz cegielnię.